اين اهانتنامه را، که
به وسعت پخش شده، عيناً منتشر ميکنم. فقط به اسامي
دقت کنيد: دو خانواده اسفندياري و سلطانفر (مستأجرين
سابق دارنگان و عوامل کنوني شرکتهاي فارس مبين و
احرار فارس) هستند و بقايا و فرزندان همان هفده نفر
کساني که در 6 بهمن 1341 دزدانه به شيراز رفتند و به
رفراندوم «انقلاب سفيد» شاه رأي مثبت دادند، بهرغم
تحريم امام خميني (ره)، و پدرم تنبيهشان کرد و به پاس
اين خدمت ساواک اراضي «دشت کره» دارنگان، ملک احياء
شده توسط پدرم، را به ايشان بخشيد. در حکم دادگاه ويژه
زمان جنگ شيراز، شکايت اينان عليه پدرم يکي از دلايل
محکوميت او به مرگ بود. بنگريد به صفحات 797 و 841.[1]